Pole widzenia – teoretyczne i techniczne podstawy badania

Badanie polega na wykreślaniu na schematach pola widzenia, czyli obszaru widzianego nieruchomym okiem. Badanie przeprowadza sie dwoma metodami: poprzez rzutowanie siatkówki na wewnętrzną powierzchnię kulistą (perymetria) oraz na powierzchnię płaską (kampimetria).
Istnieją różnego rodzaju perymetry, przystosowane do badania w ciemności lub w jasnym pomieszczeniu. Jednak zasada ich działania zawsze jest ta sama. Coraz częściej wykonuje się perymetrię automatyczną, tzw. komputerową. Pozwala ona precyzyjnie określić i zanalizować próg czułości siatkówki w różnych jej punktach w stosunku do poziomu prawidłowego. Schemat pola widzenia oznaczony jest cyframi, znaczkami lub intensywnością wydruku całych powierzchni w zakresie spostrzeganego pola widzenia. Metoda ta znacznie zmniejsza błędy subiektywne, ale też wymaga od pacjenta uwagi i skupienia. Kampimetria uzupełnia tradycyjną perymetrię, jeśli chce się dokładnie określić ubytki w środkowych częściach pola widzenia.

CZEMU SŁUŻY BADANIE?

Badanie to wykazuje na schemacie – dla każdego oka oddzielnie – ewentualne ubytki (miejsce i ich wielkość) w polu widzenia. Najczęściej są to miejsca na siatkówce,w których nie odbierane są bodźce świetlne na skutek zmian chorobowych samej siatkówki lub przerwania łączności dróg odprowadzających bodźce do ośrodków wzrokowych w mózgowiu.